De sfeer op Bonaire is heel gemoedelijk en heel relaxt. De bevolking is hulpvaardig en zeer vriendelijk. De Bonaireaan onderscheidt zich graag van de meer opvliegende en driftigere inwoners van Aruba en Curaçao.

Op Bonaire heeft iedereen tijd voor een praatje. Het is ook gebruik om iedereen -bekende of onbekende -op straat te groeten . Om je heen hoor je dan ook regelmatig kon ta bai? (hoe gaat het?) of hallo dushi (hallo schatje).

De eigenaar van de Gift Shop in Kralendijk.

Ook wordt er op Bonaire in een andere tempo geleefd en gewerkt. De Bonaireanen hebben hier een mooi term voor: poko, poko (rustig aan).

De bevolking van Bonaire bestaat uit een bonte mengeling van volken, nationaliteiten en culturen. Toch is de bevolking in grofweg drie groepen op te delen.
Allereerst de Bonaireanen. Deze groep is geboren en getogen op het eiland en zijn afstammelingen van slaven en kolonisten.
De tweede groep zijn de macamba's, wat Nederlander betekent maar ook voor andere (witte) buitenlanders gebruikt wordt. Het zijn mensen die min of meer permanent op het eiland verblijven en zich moeiteloos aansluiten bij de lokale bevolking.
De derde groep zijn de penshonado's. Dit zijn de rijke blanken die Nederland hebben verruild voor het betere (fiscale) klimaat op Bonaire. Ze mengen zich niet echt met de lokale bevolking en wonen doorgaans in de sjieke wijken zoals Lagoen Hill, Sabadeco of Santa Barbara.